maandag 28 oktober 2002

Het weer is lekker opgeknapt, een helder blauwe lucht. Het gevolg is wel dat alles onder het ijs zit. Het verdwijnt echter snel. Met de besneeuwde toppen van de San Francisco peaks hier vlakbij geeft dat wel een winters sfeertje.

We vertrekken richting het oosten op de I40 naar de Meteor Crater. Onderweg komen doorlopend van die grote Amerikaanse trucks ons tegemoet onderweg naar Flagstaff. We slaan af bij exit 233 en rijden vervolgens nog 9 miles door een ontzettend rood landschap waar onze gitzwarte weg met gele midden streep prachtig afsteekt. In het voor mijn gevoel onbegroeide landschap lopen prachtige zwarte en rood/bruine (beef)koeien. Aan het eind het visitors centre.

Binnen kijken we wat rond maar op de typisch Amerikaanse kitsch in de giftshop ben je gauw uitgekeken. We doen vervolgens de guided tour langs de rim van de krater. Aardig kuiltje trouwens, ruim 500 ft diep en gevormd zo'n 50.000 jaar geleden door een stuk ijzerachtig steen van pak 'm beet 3x3x1 meter groot.

Rond de middag rijden we terug richting Flagstaff maar doen dat binnendoor over Sunrise en pakken een stukje Navajo reservation. Dat er mensen in dit landschap wonen is onbegrijpelijk. Kaal, zichtbaar heet en uitgestrekt. Toch staan er her en der verspreid soms aardige huizen maar meestal krotten. Voor de deur vaak meer trucks (wrakken) dan er ramen in de muren zitten. De afstanden onderling zijn groot ik denk niet dat er mensen dichterbij elkaar wonen dan zo'n 2 km. Langs de weg soms een paar brievenbussen aan een dirt road, bewijs dat er mensen wonen. De bijbehorende huizen zijn alleen niet in zicht.

In Sunrise stoppen we bewust niet bij een benzinepomp omdat het er wat onveilig uitziet. We rijden verder en kopen vlakbij Flagstaff brood om de lunch te doen met het restant Pepper-Jack kaas van gisteren. Die eten we op een picnic-plaats vlakbij Walnut Canyon. Bij Walnut Canyon visitor centre kopen we een National Park Pass zodat we de komende trip overal gemakkelijk (lees goedkoper) binnen kunnen komen.

Deze canyon heeft in vroeger tijden (tot 1400) een grote indianen gemeenschap bevat. Veel van de toen gebouwde zgn. cliff dwellings zijn nu nog zichtbaar.

In de Walnut Canyon lopen we het island trail. Dit pad voert eerst zo'n 60 m omlaag en daarna rond een centraal stuk berg midden in de canyon. Het pad voert langs deze dwellings maar geeft ook goed zicht op de rest van de kloof.

Na dit stuk geschiedenis gaan we terug naar Flagstaff en lopen wat door de kern, vlakbij het station. Het is wel typisch Amerikaans maar veel gezelligheid vinden we er niet.

We scoren er wel nog een pizza bij de Pesto Boys maar zelfs hier ontkom je niet aan de cultuur van dit continent: de pizza is voorgesneden in punten zodat je 'm zo naar binnen kunt schuiven.

---

---

Reproductie zonder voorafgaand overleg niet toegestaan.
Grotere bestandsformaten in overleg beschikbaar.

http://www.meteorcrater.com.
http://www.nps.gov/waca.