dinsdag 12 november 2002

Omdat het duiken niet doorgaat hebben we een dag over, kopen? We besluiten Monterey nog maar wat verder te verkennen. Monterey en omstreken is rustig met mooie views en we besluiten te gaan wandelen vanaf het havengebied naar de vuurtoren op het noordelijke puntje van de Monterey Peninsula.

We passeren weer de Fishermans warf en vervolgens de Cannery Row en lopen door naar Pacific Grove. Hier wordt pas echt duidelijk wat de storm heeft aangericht. Hele stukken van het pad, dat direct langs de zee loopt, zijn afgezet omdat de fundaties zijn ondermijnd. Ook liggen de strandjes en rotsen vol met zeeplanten waaronder het beroemde kelp.

Het water van de baai waar we langs lopen is nog steeds ruw en de zeeotters die je hier normaal bezig kunt zien zijn in geen velden of wegen te bekennen. Wel liggen er veel zeeleeuwen op de rotsen in de zon.

Veel vogels zijn er ook in beeld. Aalschovers staan op de rotsen in de zon hun vleugels te drogen. Meeuwen zitten op armlengte afstand van ons op de kademuurtjes en pelikanen scheren achter elkaar aan, vlak boven het water.

Het pad is niet druk en we zien alleen wat joggers en een enkele wandelaar. De zon is af en toe, wat heiig aanwezig. Langs het pad staan vaak bankjes om op te zitten. Practisch allemaal bevatten ze teksten zoals: 'In loving memory of . . . from the family.'
Eentje is wat ernstiger met een oproep de moord op een zoon op te lossen. Tips leveren $20.000 op.

Pacific Grove zelf is een rustig plaatsje met prachtige Victoriaans houten huizen. We lopen er kris kras doorheen. Het is vuilnisbakkendag en ze doen hier ook aan scheiding van het huisvuil.

Ook hier, net als in andere gebieden waar we doorreisden, laten veel bewoners hun Amerikaanse gevoel zien door op de 1 of andere manier de amerikaanse vlag te voeren. Soms achter de ramen een bordje met: 'Proud to be American'.

Bij het Point Piños lighthouse, dat zelf niet zo veel voorstelt, is een golfbaan. We zijn al weer een stuk dichter bij Carmel tenslotte en daar hebben ze niets anders.

Ook zien we weer een kerkhof waar naast een veld met zerken ook een veld met kleinere stenen is.

Na de terugtocht met onderweg de bekende lunch gaan we op pad naar San Francisco, ons laatste station op deze reis. Die rit verloopt voorspoedig, zonder files en aan 't eind van de middag zitten we net boven het vliegveld op kamers.

---

---

Reproductie zonder voorafgaand overleg niet toegestaan.
Grotere bestandsformaten in overleg beschikbaar.